روح خدا که در ما حضور دارد, می تواند مثل یک پرده ی سینما توصیف

شود. روی پرده ی حوادث زیادی اتفاق می افتد - مردم عاشق می

شوند , جدا می شوند , گنج می یابند. کشورهای دوردست را کشف

می کنند مهم نیست که چه فیلمی پخش می شود. صحنه همیشه

همان است .

مهم نیست که اشکی یا خونی ریخته شود - چون هیچ چیز نمی تواند

سفیدی پرده ی سینما را لکه دار کند.

درست مثل پرده ی سینما , خدا هم آن جاست , پشت مشکلات و لذت

های زندگی هر کس.

وقتی فیلم به پایان برسد او را می بینیم...

انسان از آنچه اتفاق می افتد ناراحت نمی شود ,

بلکه از عقایدش در مورد آنچه واقع می شود ,  ناراحت می شود.

وین دایر

******